De sprong naar de top van de voedselketen ging eenvoudig te snel, schrijft Yuval Harari. Sapiens heeft niet zoals een haai miljoenen jaren het zelfvertrouwen van een toproofdier kunnen kweken. Hij joeg niet op grote prooidieren, hij verzamelde planten, raapte insecten op, besloop kleine dieren en at kadavers die werden achtergelaten door andere, sterkere vleeseters. Hij hield zich in leven door merg uit botten, met stenen werktuigen splijtte hij die open. Hij moest wel. Eerst aten de leeuwen, dan de hyena’s, dan de jakhalzen, de mens restte het eetbare weefsel dat overbleef. Omdat we nog maar zo recentelijk een van de underdogs van de savanne waren, zitten we vol angsten en zorgen over onze positie, wat ons dubbel zo wreed, dubbel gevaarlijk maakt. Emoties maken gedachteloos handelen mogelijk, handelen zonder denken.