Er zijn vier zekerheden die ons cognitieve brein niet kan beheersen.
- we gaan dood
- we zijn alleen (onverdraaglijk voor een groepsdier)
- het leven is zinloos (in de buitenwereld is geen zin te vinden)
- angst voor vrijheid (je hoeft je alleen aan jezelf te verantwoorden)
Die waarheden ontdekken is een bron van groot lijden. Zelfbewustzijn wekt diepe angsten op. Voor je het weet bevind je je in de lange nacht op het steile pad van de wanhoop. ‘Mensen zijn ongelukkiger dan we denken,’ zegt Yalom. Een tijdje leven met een boek, een mens. Je gedachten bij een ander zoeken. We gaan allemaal dezelfde weg, sommigen schrijven daarover iets op, ook als ze over iets anders schrijven. Het leven is zinloos, zinnen maak je als je schrijft. Ik kan alles (veel) denken, maar ik kan niet alles wegdenken. Vier existentiële waarheden leven in ons als een kikker op de bodem van een put. Je kan dat schrijven en het lost niks op. Dan kom je bij: hoe schrijf ik dat op? En, hoe schrijf ik? Welke mogelijkheden gibt es? Leuk boekje: rechtdoor leven bestaat niet. Er komt een dag dat je een bocht maakt. Ieder legt zijn eigen puzzel(s).
[Tussen wanhoop en hoop, Gejo Duinkerken]