Omdat ik niet weet wat ik zie, omdat alles snel gaat, is mijn blik vooral een esthetische. Ik vind iets mooi, een beweging raakt me, ik huiver, ik word meegesleurd. Alles komt als een overweldigende reeks indrukken op me af. Een vloedgolf aan bewegingen. Ik heb – net als de acteurs – de vertraging nodig om een begin te maken met kijken. In taal kan gelukkig het onmogelijke: Cecilia Moisio beweegt sneller dan zijzelf. Mijn gevoel zegt zichzelf.

repetitie- en maakproces LIstEn & See [LIES], Ann Van den Broek & Marcus Azzini

»