All that is necessary to break the spell of inertia and frustration is this: act as if it were impossible to fail. – Wake up and live!, Dorothea Brande

Dorothea Brande schrijft,

For I had been years in my deadlock; I had known what I wanted to do, had equipped myself for my profession—and got nowhere. Yet I had chosen my life work, which was writing, early, and had started out with high hopes. Most of the work I had finished had met a friendly reception. But then when I tried to take the next step and go onto a more mature phase it was as though I had been turned to stone. I felt as if I could not start.

Of course it goes without saying that I was unhappy. Not miserably and painfully unhappy, but just nagged at and depressed by my own ineffectuality. I busied myself at editing, since I seemed doomed to fail at the more creative side of literature; and I never ceased harrying myself, consulting teachers and analysts and psychologists and physicians for advice as to how to get out of my pit. I read and inquired and thought and worried; I tried every suggestion for relief. Nothing worked more than temporarily. For a while I might engage in feverish activity, but never for more than a week or two. Then the period of action would suddenly end, leaving me as far from my goal as ever, and each time more deeply discouraged.

Ze vertelt het verhaal over een man die niet kon stoppen met researchen en twintig jaar later nog geen letter op papier had gezet. We zwemmen liever niet tegen de stroom van onszelf in, vallen voortdurend terug op oude routines, als gewoontedieren, stoppen energie in falen.

Het merendeel van de tijd lopen we aan de leiband van wat-er-net-is-gebeurd, zegt Vincent Deary. Hij wilde een boek schrijven over veranderen. Hij schreef het boek. Makkelijk was het niet, het vergde een onmenselijke toewijding, aanhoudende alertheid, aandacht, en alle stappen uit het boek.

Elke verandering (verhuizing, werk, relatie, mensen, ziekte) vraagt het onmenselijke. We hebben daar geen zin in. Deary had een war room nodig. De boeken van Dorothea Brande en Vincent Deary maken dat ik denk dat het kan. Maar ze waarschuwen, het gaat niet om denken.

Leef niet alsof je nog tienduizend jaar voor je had, citeert Brande Marcus Aurelius. Overkom lamlendigheid en lafheid.

Becoming a writer, Dorothea Brande
Wake up and live!, Dorothea Brande
Hoe we leven, Vincent Deary (vert. Jan Braks)