In Over leven en schrijven zegt Stephen King dat je geen plot nodig hebt voor een goed boek, wel een situatie, dialoog en beschrijvingen. Dat spreekt me aan. Het leven is tamelijk plotloos — eerder een situatie waarin je zit en waaruit je je probeert te redden. Waarom niet ook in boeken? Een schrijver die gevangen gehouden wordt door een psychopate fan. Een meisje dat gepest wordt en wraak neemt via haar telekinetische krachten. Situaties maar geen plot. Goed beschrijven is een belangrijk onderdeel van goed schrijven. ‘De beschrijving betrekt de lezer met zijn zintuigen bij het verhaal.’ Belangrijk daarbij: ‘hoe’ en ‘hoeveel’. Te veel details en je overweldigt de lezer. Beschrijf, zeg wat je ziet en ga zo snel mogelijk verder met je verhaal, de situatie. Ik ben het met Stephen King eens, behalve met punt twee, het belang van dialoog of misschien kan ik dat begrip oprekken tot in dat geval dit: je kan het oneens zijn met een bewering van een schrijver, een zin, en daarmee een robbertje vechten, en door.