Ze weigerde de rouwkoets, de kerkdienst en de zwarte bekleding van de negentiende-eeuwse rouwviering in de betere stand. Ze wilde vertrekken door de achterdeur van het grote stenen huis in Amherst waar ze werd geboren en waar ze stierf. Vervolgens wilde ze dat haar kist door de tuin en openstaande schuur over de velden met gemaaid gras naar het familiegraf waar haar ouders waren begraven, gedragen zou worden. Ze koos de zes lerse landarbeiders die voor haar vader werkten om voor zijn land en zijn dieren te zorgen. Een geschokte roddeltante in Amherst schreef in haar dagboek: ‘Zag Emily Dickinsons begrafenis, besloten kring, geen bloemen, naar het Kerkhof gebracht – door leren, door de achterdeur, over de velden!! Haar verzoek.’ Uit: Will Barnet, The World in a Frame (1989).
stem: bert keizer
titel: begrafenis van Emily Dickinson
perspectief: meer dan driehonderd items cirkelend om de dood
bron: reis om de dood, van as tot ziel (prometheus, 2019)
mopw: meerstemmige encyclopedie
[Hoe komen ze op, hoe gaan ze af? leerde een theatercriticus me ooit over zijn vak — van Emily Dickinson ken ik één gedicht uit het hoofd, ik blijf dit herhalen zoals ik pincodes en wachtwoorden herhaal, uit angst om de toegang tot iets waardevols te verliezen]