Appealing workplaces are to be avoided. One wants a room with no view, so imagination can meet memory in the dark.
Annie Dillard schrijft in The writing life dat ze liever a room with no view heeft, dan a room with a view. Meent ze dat? Ik kies honderd keer het raam, Woolfs essays en dagboeken, weet me weinig raad met verbeeldingskracht en geheugen, of met het donker. Je leest boeken, kaapt zinnen, denkt er het jouwe van. Je metselt jezelf in, leeft als een kluisnon, een ommuurd bestaan, het paradijs. Goede mensen schuiven af en toe een dienblad met een kom rijst naar binnen. Het is donker. Bij gebrek aan stimuli produceert het brein hallucinaties en illusies. Je dankt een macht groter dan jezelf om kleine beeldschermpjes die wit licht stralen en signalen uitzenden en ontvangen. DaniĆ«l Robberechts en Arjen Mulder in De absolute essayist ā je kunt āonvergelijkelijk gemakkelijkerā een tekst kapen en omleiden dan een passagier een vliegtuig. Hij zegt dat over een lezer, ieder schept zijn vlucht.