Misschien begint denken op het moment dat de printer vastloopt. Zolang de printkop heen en weer schiet en de printer in staccato velletjes papier uitspuwt – zolang er dus niets misgaat – lijkt het de gewoonste zaak van de wereld dat je een apparaat in huis hebt dat tot zoiets wonderbaarlijks in staat is als het afdrukken van letters op papier. Dat we lettertypes namen geven als Mrs Eaves, Ulissa en Swift is zo mogelijk nog wonderbaarlijker.

Op het moment dat het apparaat hapert – of erger, op het moment dat papier zich in de printer wringt en er aan de andere kant niet uitkomt, en de printkop als een op hol geslagen mestwagen zwarte inkt rondsproeit, op het moment dus dat je genoodzaakt bent te handelen, begint het denken: wat een omslachtige zaak, hoe krijg ik die vlekken van het papier, wat een rotzooi, waarom begin ik geen weblog?

One Response to “weblog”