Zoals er Freudiaanse verspreeksels zijn, zijn er mishoorsels. Mistastsels of –ruiksels moet ik nog meemaken, al heb ik als kind een keer de hand van een vrouw vastgepakt en minutenlang over een boulevard gewandeld en toen ik opkeek was ze niet mijn moeder terwijl ik dacht van wel, haar hand was even koud.
Ik hoorde vanochtend wat ik wilde horen, op de fiets, in Amsterdam, temidden van auto’s, terwijl ik naar een verhaal luisterde.
De vrouw zei in mijn oor ‘it’s confronting’. Toen ik nog een keer luisterde zei ze ‘it’s comforting’. Het klopte allebei. Niks persoonlijk opvatten is confronterend en kalmerend, omdat je emoties en drukdoenerij achterwege kunt laten. Het is confronterend dat dat vaak niet lukt.