Freek Wambacq (1978) maakte van een schilderij van Malevich een beschrijving in braille zodat blinden en slechtzienden het werk kunnen ervaren. Hij lijstte deze beschrijving in achter glas. Het nooitleuke van ironie is dat een kijker die niet lacht met een leeg gevoel blijft zitten. Degene die ironie bedrijft is superieur. De humorgevoelloze blijft ontredderd achter in het volle besef dat hij een zuurpruim is.