Ik lees Arthur Eaton, Waar ik ophoud, psychoanalytische essays. Arthur Eaton leest Het nieuwe zwart van Darian Leader, die beschrijft hoe een jonge vrouw haar antidepressivum ervaart.
‘Ze had gedacht aan een bruinig flesje boordevol capsules, als vitaminepillen, maar wat ze aantrof was een platte, metaalachtige strip, waarin elke pil van zijn buurman was gescheiden door onevenredig grote vlakken folie.’ Dan zegt de vrouw: ‘Het is net alsof ze vanuit glazen koepels naar elkaar kijken. Ze zitten allemaal in hun eigen gevangenis.’ Haar volgende gedachte is om alle pillen tegelijk in te nemen. Als Leader vraagt waarom, zegt ze: ‘Dan voelen ze zich niet zo alleen en claustrofobisch.’
De verbeeldingskracht en het empathisch vermogen van de menselijke geest zijn oneindig: een metaalachtige pillenstrip, de pillen opgesloten in een grote zilveren vlakte, een oneindige leegte, in kleine geschutskoepels. Ik hoop dat het fragment een voorbode is van een oneindig aantal inkijkjes in opgerekte, uitgebluste, droeve, rouwende, zwarte geesten.
Boekenbalie biedt Het nieuwe zwart aan op bol.com voor 12,55 euro, op boekenbalie.nl voor 9,90 euro (verzendkosten 3,35 euro). Hetzelfde boek, ‘beetje gebruikt’. Ik houd niet van ‘beetje gebruikte’ boeken, meestal een understatement. Een ‘beetje gebruikt’ boek is geen gebruikte broek waaruit je de vlek kunt wassen, geen huis dat je kunt schilderen. Ik lees Marie Kondo, Brief uit Japan: wabi sabi, de schoonheid van vergankelijkheid, een prachtig gerepareerd kopje (het is meer waard na de reparatie): een gebruikt boek zou niet hoeven storen, de tekst is splinternieuw in het hoofd, toch ervaar ik een stuk gelezen tweedehands boek als een door iemand anders gebruikte tandenborstel (platte witte haren, een holte, in plaats van een krachtig stug korenveld). Ik bestel het boek. Ik klik op een nieuwsbrief voor een kortingscode van 0,99 euro, het grote wachten begint: vier dagen.
[note to self bij Arthur Eaton: psychohistorie en Young Man Luther, Erik Erikson]