{"id":71677,"date":"2026-11-15T03:38:00","date_gmt":"2026-11-15T03:38:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=71677"},"modified":"2026-11-14T11:39:05","modified_gmt":"2026-11-14T11:39:05","slug":"my-own-private-wikipedia-detlev-van-heest","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/my-own-private-wikipedia-detlev-van-heest\/","title":{"rendered":"my own private wikipedia: detlev van heest"},"content":{"rendered":"\n<p>Met een kniptang waarvan de veer steeds losschiet, knip ik mijn teennagels. Ook met een goed nageltangetje is dit een knap vervelend werkje. Ik wacht te lang met dat knippen, schuif het vooruit, tot het ogenblik dat ik bang word voor ingegroeide nagels. Als je zo&#8217;n ingegroeide nagel zelf uit het vlees gaat losknippen, krijg je onherroepelijk sepsis en die gedachte spoort me aan om de sepsis voor te blijven. Ik krijg oudemensennagels. Ze beginnen op kalknagels te lijken, al weet ik niet goed wat kalknagels zijn. Misschien krijg ik ook wel psoriasische nagels. Ook daarvan weet ik niet wat het zijn. Ik weet alleen dat ik ze niet wil krijgen. Zittend op bed, in kleermakerszit, met de tang aan mijn teennagels, denk ik aan mijn vader. Hij knipte de nagels van alle gezinsleden (120 nagels per twee weken, steeds op een zondag). Hij deed dat zorgvuldig en doortastend. Hij had een eigen manier ontwikkeld om nagels te knippen. Hij knipte ze rond en hij haalde bij de teennagels, vooral bij de nagels van de grote tenen, veel nagel weg bij de nagelwallen. Ook hij was bang voor ingegroeide nagels. Tijdens het knippen van mijn nagels merk ik dat ik mijn vader op zulke momenten nog liefheb. Mogelijk houdt deze liefde ook verband met mijn woning aan de Harmoniehof, net om de hoek van mijn allereerste woning, waar hij van 1956 tot 1960 mijn nagels knipte. Als ik uit de slaapkamer naar buiten kijk, zie ik links het balkon van mijn allereerste woning. Ik schat de afstand van mijn raam tot het balkon op twaalf meter. Vaak zit daar een witte kat op de balustrade. Mijn eerste kamertje kan ik van hier niet zien. Dat ligt aan de straatkant van de woning. Wel kijk ik zo in de slaapkamer van mijn ouders, waar ik verwekt ben (ik ben er zeker van dat dat niet op de keukentafel is geschied, omdat mijn moeders linkerheup onmiddellijk opspeelde als ze op een harde ondergrond lag). Met de eerste liefde is het als met het knippen van je teennagels. Je blijkt nog van je vader te houden als je je tijdens het knippen herinnert dat hij je teennagels zo knap rond knipte en je blijkt nog van je eerste liefde te houden als je in je oude teksten leest hoe ze je tientallen jaren in de luwte hield en ervoor zorgde dat je je verstand niet verloor.<\/p>\n\n\n\n<p>stem: detlev van heest<\/p>\n\n\n\n<p>titel: hoofdstuk 37<\/p>\n\n\n\n<p>perspectief: <em>Dit was het<\/em> zwerft van mislukking, ontgoocheling, uitzichtloosheid en wanhoop naar overrompelend geluk. \u2018Ik was er zeker van dat ik jong zou sterven. Nu ik de zeventig nader en het leven veel van mijn zekerheden heeft gelogenstraft, denk ik nog steeds dat ik mijn petje weldra zal zien drijven, maar het is geen allesbeheersende angst meer. Er is nog wel \u00e9\u00e9n specifieke angst. De angst dat ik niet meer over de scherpte zal beschikken die nodig is voor deze ontnuchterend romantische onderneming, die tot doel heeft aan mijn grote en laatste liefde te bewijzen hoe ik haar heb gezocht zonder te weten dat ze bestond. Deze angst stuwt mijn pen voort.\u2019<\/p>\n\n\n\n<p>bron: dit was het (uitgeverij van oorschot, 2026)<\/p>\n\n\n\n<p>mopw: meerstemmige encyclopedie<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Met een kniptang waarvan de veer steeds losschiet, knip ik mijn teennagels. Ook met een goed nageltangetje is dit een knap vervelend werkje. Ik wacht te lang met dat knippen, schuif het vooruit, tot het ogenblik dat ik bang word voor ingegroeide nagels. Als je zo&#8217;n ingegroeide nagel zelf uit het vlees gaat losknippen, krijg<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/my-own-private-wikipedia-detlev-van-heest\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4907,485,1273,18,4669,2077,1377,2007,4694,974,3780,2450,1250,1771,122,3290],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/71677"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=71677"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/71677\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":71681,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/71677\/revisions\/71681"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=71677"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=71677"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=71677"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}