{"id":71461,"date":"2026-10-14T07:06:00","date_gmt":"2026-10-14T07:06:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=71461"},"modified":"2026-10-15T07:08:31","modified_gmt":"2026-10-15T07:08:31","slug":"tamara-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/tamara-2\/","title":{"rendered":"tamara (2)"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"p1\"><em>Having is a kind of ending. Wanting is where the life is.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p class=\"p1\">Proust begreep dit beter dan wie dan ook, mogelijk omdat hij het in een mate beleefde die klinisch alarmerend zou zijn als het niet ook literatuur was. De hele kathedraal van \u2018\u00c0 la recherche&#8230;\u2019 is gebouwd op het uitgangspunt dat het moment van bezit altijd een vermindering is, dat het meisje bekeken vanuit een treinraam, het feest dat men heeft geanticipeerd, het vriendschappelijke voorafgaand aan het vertrouwelijke, het meest levendig, het meest echt zijn, op het precieze punt net voordat je ze \u2018hebt\u2019. En als dit geldt voor meisjes die door ramen worden gezien, geldt het ook voor zichzelf. Het zelf dat eeuwig in opbouw is, is het zelf dat voortdurend gewenst is. Het onderzochte zelf is nooit bezeten, nooit voltooid, en daarom nooit volledig gehad, wat betekent dat het nooit teleur hoeft te stellen. Ik denk aan de mensen die ik ken die op een gegeven moment deze specifieke carrousel hebben gestopt. Niet degenen die innerlijkheid hebben opgegeven, dat is een ander en droeviger verhaal. Degenen die op de een of andere manier zijn aangekomen bij een zelf dat ze bewonen in plaats van bestuderen. Wat opvalt aan hen is niet precies sereniteit, sommigen van hen zijn vrij moeilijk, behoorlijk opvliegend, zichzelf op een manier die sociale situaties interessant maakt. Wat opmerkelijk is, is een soort dichtheid. Ze nemen dezelfde hoeveelheid ruimte in, of ze nu worden waargenomen of niet. Ze hebben geen andere aanwezigheidskwaliteit als niemand kijkt, of liever gezegd, ze kijken niet naar zichzelf, wat een zeer groot praktisch verschil maakt in hoe ze zich door een kamer bewegen \u2014 Tamara, @museguided (vertaald door AI)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Having is a kind of ending. Wanting is where the life is. Proust begreep dit beter dan wie dan ook, mogelijk omdat hij het in een mate beleefde die klinisch alarmerend zou zijn als het niet ook literatuur was. De hele kathedraal van \u2018\u00c0 la recherche&#8230;\u2019 is gebouwd op het uitgangspunt dat het moment van<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/tamara-2\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4954,18],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/71461"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=71461"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/71461\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":71463,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/71461\/revisions\/71463"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=71461"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=71461"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=71461"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}