{"id":69927,"date":"2026-04-09T17:21:48","date_gmt":"2026-04-09T17:21:48","guid":{"rendered":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=69927"},"modified":"2026-04-09T17:31:32","modified_gmt":"2026-04-09T17:31:32","slug":"autobiografie-zonder-feiten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/autobiografie-zonder-feiten\/","title":{"rendered":"autobiografie zonder feiten"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"p1\"><em>Wanneer ik schrijf wat ik voel, doe ik dat om de koorts van het voelen te laten zakken. Wat ik beken heeft geen belang, want niets heeft belang. Ik maak landschappen van wat ik voel, vakantie van mijn gewaarwordingen. Ik begrijp dat vrouwen borduren uit verdriet en haken omdat er leven is <\/em>\u2014 Fernando Pessoa, Het boek der rusteloosheid, Fragment 12<\/p>\n\n\n\n<p class=\"p1\">Wanneer ik milkshake en ijskoffie door een rietje drink smaken die intens en zoet, een koele onweerstaanbaarheid, zoveel verlangen op zo\u2019n klein oppervlak; dezelfde substanties ervaar ik als ondrinkbaar als ik een grote slok uit de beker neem: ijs komt niet mee, beker schuiner en schuiner, overstroming van de oevers, plakkerige mondhoeken. De zuigkracht draagt ongetwijfeld bij aan het genot, het transport van de dikke ijsmassa verloopt gestaag en ononderbroken door het kleine kartonnen pijpleidinkje, de druk waaronder deze als pastelkleurige lavastroom langs het hemelgewelf beweegt, voorbij tanden en kiezen (voorbij de zenuwpijn) direct de keel in, waar ze traag naar beneden valt, als Alice in de konijnentunnel, vriendelijke dwangvoeding (ik controleer niks, id wil dit) en voorlopig tot stilstand komt als een mop koud cement in mijn maag. Het slaat tanden en tong over, het glazuur wordt nauwelijks aangetast, het blijft woordloos. Een tandeloze baby slurpt gretig aan de borst. Moeders zijn milkshakes. Als de bus er is spuit ik twee toeven slagroom, waarbij de bovenkant van mijn wijsvinger de room soms raakt. Ik denk dan aan vliegtuigen en a\u00ebrosolen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wanneer ik schrijf wat ik voel, doe ik dat om de koorts van het voelen te laten zakken. Wat ik beken heeft geen belang, want niets heeft belang. Ik maak landschappen van wat ik voel, vakantie van mijn gewaarwordingen. Ik begrijp dat vrouwen borduren uit verdriet en haken omdat er leven is \u2014 Fernando Pessoa,<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/autobiografie-zonder-feiten\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4907,599,14,4563,3709,1751,2104],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/69927"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=69927"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/69927\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":69930,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/69927\/revisions\/69930"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=69927"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=69927"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=69927"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}