{"id":55740,"date":"2018-03-13T00:01:56","date_gmt":"2018-03-13T00:01:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=55740"},"modified":"2018-03-14T04:36:22","modified_gmt":"2018-03-14T04:36:22","slug":"hes-a-cezanne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/hes-a-cezanne\/","title":{"rendered":"he&#8217;s a c\u00e9zanne"},"content":{"rendered":"<p>Ik wist nooit zo goed waarom Picasso me niet aantrekt, na het beluisteren van Malcolm Gladwells podcasts heb ik een hypothese, en daarom beschouw ik vandaag als een gelukkige dag, de beslissing om te luisteren en door te luisteren, Gladwells storytelling is verslavend. Hij vertelt via poppetjes, die hij laat praten met hemzelf, daartussendoor vat hij samen, poneert hij zijn Ene Idee. Zijn verhalen zijn gestructureerd rond een verklarend idee.<\/p>\n<p>Countrymuziek is bijvoorbeeld de meest verdrietige muziek op aarde. En dan gaat Gladwell naar Nashville en praat met Bobby Braddock &#8216;who has written more sad songs than almost anyone else&#8217; en zoekt uit waarom countrymuziek hem aan het huilen maakt, rockmuziek niet. <!--- Countrymuziek maakt gebruik van specifieke, authentieke details, rockmuziek is generiek. ---> Of hij zoekt uit waarom niemand in basketbal vrije worpen neemt op de manier met een scoringskans van bijna 100% aan de hand van de ene persoon in de Verenigde Staten die dat wel deed. Wat volgt is een prachtig portret van die ene man: tragisch, sad, rationeel, eenzaam, de prijs die je betaalt voor perfectionisme. <!--- Why country music makes you cry and rock and roll doesn't. A musical interpretation of divided America. Revisionist History goes to Nashville to talk with Bobby Braddock, who has written more sad songs than almost anyone else. What is it about music that makes us cry? And what sets country music apart? ---><!--- The basketball legend Wilt Chamberlain had only one flaw: he couldn\u2019t shoot free throws. In 1962, Chamberlain switched to making his foul shots underhanded\u2014and fixed his only weakness. But then he switched back. --->In Hallelujah vertelt Gladwell dat je twee soorten genie\u00ebn hebt: Picasso, briljant, met \u00e9\u00e9n klap op het toneel, heeft een idee, werkt het uit, in \u00e9\u00e9n keer goed, blikseminslag in de kunst (conceptueel genie) en C\u00e9zanne, weet niet wat hij aan het doen is, duurt eeuwen, keert steeds terug, maakt fouten, zoekt, probeert (experimenteel genie). Bij hem zie je twijfel. Een langzaam ontstaan. Die tweede, C\u00e9zanne, toont een menselijkere, wanhopigere po\u00ebtica. <!--- Je probeert, vindt soms iets, meestal niet, hebt nauwelijks een idee wat je aan het doen bent. Wat rest is doorgaan. ---> Omdat de werken steeds in staat van mislukking verkeren. Waarom doorgaan? En dan doorgaan. Hallelujah van Leonard Cohen was jaren mislukt. Hij beet zich vast, hoorde iets wat niemand hoorde, liet niet los. He&#8217;s a C\u00e9zanne. <!--- Werd toen jaren niet opgepikt, totdat Jeff Buckley, die het nummer toevallig gehoord had omdat hij oppaste bij iemand, die een obscure cd had liggen waar het opstond, en die toevallig een mooie stem had en het coverde en stierf. ---><\/p>\n<p><em>[The basketball legend Wilt Chamberlain had only one flaw: he couldn\u2019t shoot free throws. In 1962, Chamberlain switched to <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=tU88dxJKTHI\">making his foul shots underhanded<\/a> \u2014 and fixed his only weakness. But then he switched back.]<\/em><\/p>\n<p><small>Revisionist history, Malcolm Gladwell<\/small><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ik wist nooit zo goed waarom Picasso me niet aantrekt, na het beluisteren van Malcolm Gladwells podcasts heb ik een hypothese, en daarom beschouw ik vandaag als een gelukkige dag, de beslissing om te luisteren en door te luisteren, Gladwells storytelling is verslavend. Hij vertelt via poppetjes, die hij laat praten met hemzelf, daartussendoor vat<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/hes-a-cezanne\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[20,806,798],"tags":[2561,2566,2562,2565,2557,2558,1737,2555,2556,2559,2568,2564,2563,2567,2560],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/55740"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=55740"}],"version-history":[{"count":44,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/55740\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":55798,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/55740\/revisions\/55798"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=55740"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=55740"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=55740"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}