{"id":53021,"date":"2017-09-09T00:01:38","date_gmt":"2017-09-09T00:01:38","guid":{"rendered":"http:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=53021"},"modified":"2017-10-07T19:55:26","modified_gmt":"2017-10-07T19:55:26","slug":"interlude","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/interlude\/","title":{"rendered":"interlude"},"content":{"rendered":"<p>Ik wil naar haar huis maar dat doen we niet \u2013  one for the road, op een bankje aan de kade, daarna scheiden onze wegen. Het lijkt lente, is al drie dagen onstuimig windvlagerig herfst \u2013 nu even stil terwijl een nieuwe storm kracht verzamelt. De zon glijdt tussen de takken van de bomen. Onverstoorbaar verslindt ze de uren, rolt ze op tot minuten, wikkelt ze warm, pakt ze in, perst ze samen tot een onuitwisbare herinnering: het bankje is zo enorm ongelooflijk geel, en de hemel is zo enorm ongelooflijk blauw, en ik kan mijn ogen niet van haar bovenbeen afhouden, een rechthoekig vlakje tekent zich af op haar dij, onder strak gespannen joggingbroekstof. She travels light (losse pinpas, \u00e9\u00e9n sleutel). Ze trakteert op koffie, nog een koffie, bier, nog een bier. Was ik een dichter geweest dan was de dag \u2013 zo grijs en grauw begonnen \u2013 inmiddels aangegroeid in zonneschijn (Gorter). Denkend stoot ik een glas stuk. Op een bankje hoeven we gelukkig geen gevoelens uit te wisselen, geen problemen op tafel te leggen, ze niet aan te horen, we verwonderen ons om een bak met geraniums die is weggestopt onder een uitgeklapt bord, we kijken naar mensen, dingen, mogelijkheden, niet naar elkaar, hooguit vanuit een ooghoek, de situatie is nooit claustrofobisch, geen emotionele gevangenis.<\/p>\n<p><!--- hanv ---><\/p>\n<p><!--- Ik bezat ooit een bionische vrouw van zes miljoen, een mager speelpopje met lang blond haar, met precies zo'n rechthoekje op haar lijf. Welke superkracht daaruit tevoorschijn kwam bleef onduidelijk ---><\/p>\n<p><!--- Het decor is wel steeds bankjes. We zitten op bankjes. Bij het wisselen bij tennis. Aan de gracht. In huis. In het museum. ---><\/p>\n<p><!--- Gele bladeren kleven aan de wielen van mijn fiets. Ik fiets naast haar, een te kleine, te volgepropte tas balanserend op het stuur. Kom hier met die tas, zegt ze. Ze propt ze in haar fietstas, die ze de volgende dag weggeschonken heeft. ---><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ik wil naar haar huis maar dat doen we niet \u2013 one for the road, op een bankje aan de kade, daarna scheiden onze wegen. Het lijkt lente, is al drie dagen onstuimig windvlagerig herfst \u2013 nu even stil terwijl een nieuwe storm kracht verzamelt. De zon glijdt tussen de takken van de bomen. Onverstoorbaar<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/interlude\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1897],"tags":[2241,2256],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/53021"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=53021"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/53021\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":53325,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/53021\/revisions\/53325"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=53021"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=53021"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=53021"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}