{"id":48414,"date":"2017-02-20T00:01:48","date_gmt":"2017-02-20T00:01:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=48414"},"modified":"2017-02-18T05:53:47","modified_gmt":"2017-02-18T05:53:47","slug":"my-own-private-wikipedia-marie-antoinette","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/my-own-private-wikipedia-marie-antoinette\/","title":{"rendered":"my own private wikipedia: marie antoinette"},"content":{"rendered":"<p>Mijn moeder heeft meerdere plumeaus. Ze heeft er zelfs een die volgens de veilingmeester nog is gebruikt in de fantasieboerderijen op het landgoed van Marie Antoinette, een verjaardagscadeau van mijn vader.<\/p>\n<p>> Als je heel goed luistert naar het zachte gefluister van de veren, wanneer je ze achter een kast of onder een bed door haalt, hoor je het geruis van de hoepelrokken van de Franse koningin en het gegiechel van de hofdames die zich verkleedden als boerenmeisjes om haar te vermaken.<br \/>\nMarie Antoinette, die vaak de aandrang had het paleis te verlaten, liet in 1783 een compleet boerengehucht bouwen in de paleistuinen van Versailles. Hier kon ze zich ontspannen en met haar hofdames doen alsof ze op het boerenland van Normandi\u00eb was. Het gehucht bestond uit elf huizen rond een aangelegd meer. Vijf ervan waren gereserveerd voor Marie Antoinette en haar gasten. Vier gebouwen werden toegewezen aan boeren, om de landelijke ervaring zo authentiek mogelijk te maken. Er waren echte koeien, echte geiten en echte duiven.<br \/>\nElk huis had een tuin waar groenten in werden verbouwd. Die werden echt gegeten. Toch kun je niet zeggen dat het boerenleven van Marie Antoinette &#8216;echt&#8217; is geweest.<br \/>\nWat zou ze hebben gedaan met de twee boerderijen waar niemand woonde? Misschien gebruikte ze die wel om alleen te kunnen zijn en na te denken over de werkelijkheid. Ze kwam vast op andere gedachten op het door haar bedachte boerenland. <small>\u2013 Altijd Augustus, Maria Barnas<\/small><\/p>\n<p><em>[Augustus, een rond-de-15-jarig meisje dat haar wereld bij elkaar denkt, ontvangt cassettebandjes van haar vader met minilezingen over architectuur, kunst en mensen die dat maken; het gaat vaak over echt en verbeelding.]<\/em> <\/p>\n<p><!--- lemma: marie antoinette\nstem: maria barnas, augustus (maria barnas)\nbron: altijd augustus (2017, p. 89-90)\ntag: plumeau, fantasieboerderij\ncomment: 'Ik herinner me dat ik op het nieuws zag dat mannen een boek aan het verbranden waren en dat ging best onhandig. Het was geen enorme grote brandstapel. Op zich zou je kunnen bedenken dat als je een boek gaat verbranden dat je dat dan een beetje spectaculair aanpakt maar de manier waarop dat vaak werd gedaan was denk ik vrij, ja, op dat moment snel bedacht. Het was vaak zo'n laag stapeltje. Beetje onhandig alsof mensen...maar dat gaf het ook iets engs. En agressiefs. En grofs. Alsof het op dat moment ter plekke allemaal stuk en dood en kapot moest en ik had nog nooit zoiets gezien. Dat mensen een boek wilden kapotmaken. Het greep mij aan en maakte mij ook enorm benieuwd naar wat er in dat boek stond.' (VPRO Boeken, 5 februari 2017) Fatwa tegen Salman Rushdie (Duivelsverzen) was voor Maria Barnas aanleiding om Altijd Augustus te schrijven. 'Deze schrijver moet dood om wat hij denkt.' Duivelse verzen zou wellicht een betere vertaling zijn dan Duivelsverzen. Duivelse verzen kunnen ontluiken in iedereen. ---><\/p>\n<p><!--- http:\/\/www.vpro.nl\/boeken\/programmas\/boeken\/2017\/5-februari.html# En dan ga ik nu praten met Maria Barnas over haar roman Altijd Augustus. Gaat over een 16-jarig meisje dat haar vader enorm mist en om die reden een hele wereld bij elkaar denkt. Zij heeft een fascinatie voor Salman Rushdie en is ervan overtuigd dat hij bij haar in een schuurtje in de tuin schuilt. Nou een spannend uitgangspunt. Welkom Maria. Ik vond het een fascinerende roman. Ik ben benieuwd hoe je daartoe gekomen bent. En die is gesitueerd in 1989. Dat is het jaar dat Salman Rushdie die fatwa tegen zich uitgesproken kreeg. Is ook het jaar dat jij 16 was, net als Augustus. Herinner je je dat moment nog goed van die fatwa?\n\nMB\nJa, ik herinner het me heel erg goed. Het is ook echt de aanleiding geweest om dit boek te schrijven. Of een van de aanleidingen. 'Ik herinner me dat ik op het nieuws zag dat mannen een boek aan het verbranden waren en dat ging best onhandig. Het was geen enorme grote brandstapel. Op zich zou je kunnen bedenken als je een boek gaat verbranden dat je dat dan een beetje spectaculair aanpakt maar de manier waarop dat vaak werd gedaan was denk ik vrij, ja, op dat moment snel bedacht. Het was vaak zo'n laag stapeltje. Beetje onhandig alsof mensen...maar dat gaf het ook iets engs. En agressiefs. En grofs. Alsof het op dat moment ter plekke allemaal stuk en dood en kapot moest en ik had nog nooit zoiets gezien. Dat mensen een boek wilden kapotmaken. Dat greep mij aan en maakte mij ook enorm benieuwd naar wat er in dat boek stond.' (VPRO Boeken, 5 februari 2017) Fatwa tegen Salman Rushdie (Duivelsverzen) was voor Maria Barnas aanleiding om Altijd Augustus te schrijven.\n\n14:15 - 16:06 gaat nog verder over tolerantie, hoe tolerant moet je zijn bij intolerantie.---><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mijn moeder heeft meerdere plumeaus. Ze heeft er zelfs een die volgens de veilingmeester nog is gebruikt in de fantasieboerderijen op het landgoed van Marie Antoinette, een verjaardagscadeau van mijn vader. > Als je heel goed luistert naar het zachte gefluister van de veren, wanneer je ze achter een kast of onder een bed door<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/my-own-private-wikipedia-marie-antoinette\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2020,2007,974],"tags":[2053,2052],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48414"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=48414"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48414\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":48714,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/48414\/revisions\/48714"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=48414"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=48414"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=48414"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}