{"id":44293,"date":"2016-08-03T00:01:35","date_gmt":"2016-08-03T00:01:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=44293"},"modified":"2018-12-17T11:23:40","modified_gmt":"2018-12-17T11:23:40","slug":"the-carrier-bag-theory-of-fiction-1986","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/the-carrier-bag-theory-of-fiction-1986\/","title":{"rendered":"the carrier bag theory of fiction (1986)"},"content":{"rendered":"<p><em>&#8216;Finding your voice&#8217; heeft misschien te maken met het vinden van het type verhaal dat je wil vertellen, killer story of life story, ik dacht altijd dat het ging over stijl.<\/em><\/p>\n<p>De prehistorische mens kon prima leven van een vijftienurige werkweek, schrijft Ursula K. Le Guin in The Carrier Bag Theory of Fiction. Men at af en toe een klein dier, maar toch vooral noten, zaden, fruit, bessen en granen. <\/p>\n<p>Men had tijd over, maar dat vormt enkel een probleem als je jezelf niet weet te vermaken of niks kunt, en dan nog vooral voor anderen.<\/p>\n<p>Sommigen gingen mammoeten jagen \u2013 &#8216;the restless ones who didn&#8217;t have a baby around to enliven their lives, or skill in making or cooking of singing, or very interesting thoughts to think.&#8217; <!--- Tijd over hebben is een probleem waar niet iedereen even goed mee kan omgaan, wat het tot een <em>groter<\/em> probleem maakt, het cre\u00ebert rusteloze mensen die nieuwe problemen cre\u00ebren, het groeit, het raakt anderen.  Leven is een positieve feedbackloop. ---><\/p>\n<p>Sindsdien zitten we met sterke verhalen opgescheept, met actiehelden, conflict en rondspattend bloed. De speer is een goede metafoor voor dit type verhaal. Sinds mannen speren gingen gooien begint een verhaal <em>hier<\/em> en eindigt het <em>daar<\/em>. Verhalen zijn lineair.<\/p>\n<p>&#8216;En toen gutste het bloed uit het beest en het beest viel op Boob en Boob werd geplet en ik gooide mijn speer in het oog en het beest viel dood neer.&#8217;  <!---  De speer is een goede metafoor voor een bepaald type verhaal. It has Action. It has Hero. It has Conflict. ---><\/p>\n<p>Wat voor verhalen kunnen thuisblijvers daartegenover zetten? &#8216;En toen plukte ik een bes, en nog een, en nog een&#8230; en ik raapte een noot op. Kijk, ik heb een pannenonderzettertje gevlochten van grasstengels.&#8217; Herhaling. Alles blijft min of meer hetzelfde.<\/p>\n<p>Nee, het is opwindender om te vertellen hoe de mammoet Boob plet, Ka\u00efn Abel, hoe een bom Nagasaki wegvaagt, napalm een dorpje dorpelingen. <!--- UKL wil <em>life stories<\/em> naast <em>killer stories<\/em> zetten, want die laatste kennen we wel, we worden ermee doodgegooid. ---><br \/>\n<!--- Alles blijft min of meer hetzelfde. 'Life stories' draaien om herhaling. ---><\/p>\n<p>UKL vormt <em>The Carrier Bag Theory of Human Evolution<\/em> van Elizabeth Fisher om tot die van Fictie. E\u00e9n van de eerste artefacten, aldus Fisher moet iets zijn geweest om zaden en noten en bessen in te verzamelen, een container, een object om dingen in te doen.<\/p>\n<p>Een draagtas. <\/p>\n<p>UKL annexeert die metafoor, al kan ik beter zeggen &#8216;plukt&#8217;.<\/p>\n<p>&#8216;I would go so far as to say that the natural, proper, fitting shape of the novel might be that of sack, a bag. A book holds words. Words hold things. They bear meanings. A novel is a medicine bundle, holding things in a particular, powerful relation to one another and to us.&#8217;<\/p>\n<p>Conflict kan \u00e9\u00e9n relatie zijn, &#8216;but the reduction of narrative to conflict is absurd.&#8217; <!--- p. 169 ---><\/p>\n<p>Hero floreert niet zo in de draagtastheorie. &#8216;You put him in a bag and he looks like a rabbit, like a potato.&#8217;<\/p>\n<p><small>Dancing at the Edge of the World, Ursula K. Le Guin<\/small><\/p>\n<p><!--- (Women's creation, 1975) ---><\/p>\n<p><!--- De eerste les van mijn schrijfcursus, die een leescursus is met het leven als ter zake doende probleem en onderzoeksgebied, zou het essay The Carrier Bag Theory of Fiction van Ursula K. Le Guin behandelen. ---><\/p>\n<p><!--- De rustelozen, 'the restless ones who didn't have a baby around to enliven their lives, or skill in making or cooking of singing, or very interesting thoughts to think', kortom, jonge mannen, hadden zoveel tijd over dat ze mammoeten gingen jagen. Zij kwamen behalve met ivoor en vlees <em>terug met een verhaal<\/em>. ---><\/p>\n<p><!--- Ik geloof dat ik een vrouw ben, al weet ik het niet zeker ---><\/p>\n<p><!--- ongemak kan allerlei oorzaken hebben ---><\/p>\n<p><!--- Ik denk dat je leert schrijven door te lezen. Ik denk ook dat je leert leven mocht je dat willen. Ik heb erg lang geslapen, realiseer ik me nu. Ik dacht dat het allemaal wel meeviel. Het valt niet mee, integendeel, het valt erg tegen. ---><\/p>\n<p><!--- Het verzamelen van zaden en bessen levert geen spannend verhaal op. ---><\/p>\n<p><!--- Omdat ik niet weet wat ik aan het doen ben, helpt het als iemand je erop wijst ---><\/p>\n<p><!--- elke dag een bericht schrijven is een draagtas vullen ---><\/p>\n<p><!--- hoe gek als een aandoening gediagnosticeerd wordt, je bent je ervan bewust dat iets knarst ---><\/p>\n<p><!--- Ik denk dat ik me thuisvoel met een draagtas. ---><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8216;Finding your voice&#8217; heeft misschien te maken met het vinden van het type verhaal dat je wil vertellen, killer story of life story, ik dacht altijd dat het ging over stijl. De prehistorische mens kon prima leven van een vijftienurige werkweek, schrijft Ursula K. Le Guin in The Carrier Bag Theory of Fiction. Men at<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/the-carrier-bag-theory-of-fiction-1986\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[122,1864,1862,798,1014,1302],"tags":[3094,416,1924,1925,1926],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44293"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=44293"}],"version-history":[{"count":177,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44293\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":56668,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44293\/revisions\/56668"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=44293"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=44293"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=44293"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}