{"id":43980,"date":"2016-07-13T00:01:50","date_gmt":"2016-07-13T00:01:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=43980"},"modified":"2016-07-13T07:56:30","modified_gmt":"2016-07-13T07:56:30","slug":"the-story-of-my-life-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/the-story-of-my-life-2\/","title":{"rendered":"the story of my life (2)"},"content":{"rendered":"<p>Een weblog is saai en taai omdat het niet stopt, het is &#8216;all middle&#8217; en daarom als narratief beperkt.<br \/>\nJe zit vast in de tegenwoordige tijd.<br \/>\nHet is vandaag vandaag.<br \/>\nAls je begint in de verleden tijd kun je naar de toekomst springen, naar iets wat nog niet is gebeurd, \u2013 en toen, en toen, en toen&#8230; stierf de koning en de koningin van verdriet.<br \/>\nDe logica van een weblog, de uiterste consequentie, het peilen van het hier en nu, de live stream, is jezelf blind staren in een aquarium vol kittens. Al begin je misschien met een andere intentie, de onderneming zou immers wel eens verkeerd kunnen aflopen (ijspoolliteratuur).<br \/>\nJe schrijft niet over &#8216;what never exists&#8217;. Dat is een verarming.<br \/>\n&#8216;Only the imagination can get us out of the bind of the eternal present, inventing or hypothesizing or pretending or discovering a way that reason can then follow into the infinity of options, a clue through the labyrinths of choice, a golden string, the story, leading us to the freedom that is properly human, the freedom open to those whose minds can accept unreality.&#8217;<\/p>\n<p><em>[een epiphanietje bij het lezen van Some thoughts on narrative (1980) van Ursula K. Le Guin. Misschien zit er iets waardevols in fictie, in romans, wat ik eenvoudig nooit zag en dus niet snapte. Met verbeelding wordt de wereld groter. Als je die zonder te groot, te overweldigend, te onkenbaar vindt, is er weinig basis om op te staan; ik heb het idee dat UKL me iets belangrijks leert (een leven beschrijven dat nooit is, levens lezen die nooit zijn), maar ik weet niet wat, ik zit erin, ik zak, ik lees haar als drijfzand]<\/em><\/p>\n<p><!--- Vandaag is vandaag. Een weblog peilt het hier en nu. ---> <\/p>\n<p><!--- Als dat iets iets onomkeerbaars is heb je behalve een verhaal een plot. ---><\/p>\n<p><!--- Het heeft geen richting, het draait in rondjes, het ontkent gisteren en morgen (goudvisliteratuur). ---><\/p>\n<p><!--- In memoir the heart is the brain (Mary Karr), op het web is dat toch the belly. ---><\/p>\n<p><!--- Als je een verhaal vertelt in de verleden tijd ben je veel flexibeler. Je kunt vooruit en teruguit, je reist door tijd en ruimte, door herinnering en verbeelding. Ook kun je dan schrijven over iets wat nog niet is gebeurd. Dat maakt de wereld groter. ---><\/p>\n<p><!--- Op een weblog is het 'hier' en 'nu'. Foster Dad John on Livestream: een camera 24\/7 gericht op een nest kittens. ---><\/p>\n<p><!--- The king died, the queen died of grief. ---><\/p>\n<p><!--- De tegenwoordige tijd maakt het vertellen van een verhaal haast onmogelijk, actualiteit kent geen begin, midden, eind, geen herinnering, geen verbeelding, alleen perceptie, 'film'. ---><\/p>\n<p><!--- 'Hier' en 'nu' is een kleine postzegel, 'en toen, en toen, en toen' (E.M. Forters definitie) een verhaal. ---><\/p>\n<p><!--- in Dancing at the edge of the world, thoughts on words, women, places ---><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een weblog is saai en taai omdat het niet stopt, het is &#8216;all middle&#8217; en daarom als narratief beperkt. Je zit vast in de tegenwoordige tijd. Het is vandaag vandaag. Als je begint in de verleden tijd kun je naar de toekomst springen, naar iets wat nog niet is gebeurd, \u2013 en toen, en toen,<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/the-story-of-my-life-2\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[599,1864,1862,798],"tags":[1884,888,868,1859,190],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43980"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=43980"}],"version-history":[{"count":97,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43980\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":44090,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/43980\/revisions\/44090"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=43980"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=43980"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=43980"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}