{"id":40990,"date":"2016-04-10T00:01:25","date_gmt":"2016-04-10T00:01:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.imhd.nl\/log\/?p=40990"},"modified":"2019-11-21T08:16:29","modified_gmt":"2019-11-21T08:16:29","slug":"het-begin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/het-begin\/","title":{"rendered":"het begin"},"content":{"rendered":"<p>Schrijven begint in 3200 voor Christus.<\/p>\n<p>Ik heb tien schapen, die tien schapen zijn van mij, niet van jou.<\/p>\n<p>Het begon zoals iedereen zou kunnen beginnen: met lijsten, turven, boedelbeschrijvingen, boekhouden. <!--- Die behoefte aan ordening, overzicht, afrekening stelt me gerust. Dat die behoefte eeuwenoud is, bedoel ik.---><\/p>\n<p><!--- never-ending, ever-morphing, comic vision of life janet h. murray ---> Het web is een never-ending, ever-morphing, comic vision of life, een cartoonversie, alles blijft leven, zweven, in brokstukken, gaat hier dood, staat elders op.<\/p>\n<p><!--- Ik denk dat jagen en verzamelen een typisch vrouwelijke impuls bevredigt ---><\/p>\n<p><!--- Een half uur geleden stond hier een alinea over extreme couponing (vrouwen die kortingsbonnen knippen en dan voor 5 dollar boodschappen doen ter waarde van 900 dollar). Extreme couponing gaat vaak samen met extreme hoarding omdat een gemiddeld gezin honderden flacons met shampoo en honderden trays met blikjes tomatenpurree niet zomaar heeft verbruikt. ---><\/p>\n<p><!--- 'Schrijven begint in 3200 voor Christus' is een zin om te beginnen. Je kunt jezelf elk moment een ruk de andere kant op geven en een andere gedachte najagen. ---><\/p>\n<p>Ik herinner me een tekst van Eduardo Galeano over het allereerste schrijven, hij laat schrijven beginnen met vuur; vuur, dat vernietigt, en dat woorden en gliefen bestendigt, in kleitabletten, ja, dat is een sterk begin, vernietiging en bestendiging, al houd ik ook wel van een simpel feit waar alles op stuk botst. Schrijven begint in 3200 voor Christus. Ah, dan begon toen dus ook bloggen.<\/p>\n<p>I exaggerate, zo begint Lauren Slater.<\/p>\n<p>Een blogger weet, iedereen beschikt over een zoekknop.<\/p>\n<p><!--- Every artistic movement from the beginning of time is an attempt to figure out a way to smuggle more of what the artist thinks is reality into the work of art, zo begint David Shields. ---><\/p>\n<p>Wat ik niet wist toen ik begon te schrijven op het web is dat je feitelijk een database vult. In het begin is er niks, geen indeling, geen structuur, behalve een klok. Het is alsof je een kelderdeur opent en het lichtknopje zoekt. Kan ik potten augurken naast potten jam zetten? Je herinnert je een verhaal over een Chinese encyclopedie, maar de geest wil vooruit, niet blijven steken, je begint.<\/p>\n<p>Beginnen is makkelijk.<br \/>\nIk dacht er makkelijk over.<\/p>\n<p><!--- Een blogger klikt op links voordat hij iets anders doet, en al surfend is het voordat hij het weet drie uur later. ---><\/p>\n<p><!--- Ik weet zeker, daarover is geen twijfel mogelijk, dat bloggen een vrouwelijke impuls bevredigt. Waren vrouwen niet ook verzamelaars? Ik zou dat kunnen opzoeken. Bij de overgang naar landbouw werd schrijven belangrijk, dacht ik. Ik heb tien schapen, die tien schapen zijn van mij, niet van jou. Wie beweerde dat ook weer? Ik zou dat kunnen opzoeken. ---><\/p>\n<p><!--- Ik herinner me een uitzending op TLC over extreme couponing. Extreme couponers zijn altijd vrouwen, eerst begreep ik niet zo goed waardoor dat komt, nu denk ik, het is genetisch bepaald, het bevredigt een eeuwenoude impuls, reptielenbrein, al weten sommige vrouwen het goed te verbergen. Het lukt een extreme couponer om 5 dollar te betalen voor boodschappen ter waarde van 900 dollar. Dit lukt ze omdat ze voortdurend kortingscoupons uitknippen. Daar staan ze, bij de kassa en op het schermpje een af te rekenen bedrag van 900 dollar, uiterlijk onbewogen terwijl in tien zenuwslopende minuten de cassi\u00e8re de coupons scant. De voorraadkasten van deze vrouwen zijn oneindig, Alice die in het konijnenhol valt en vol ongeloof om zich heen kijkt: waar je ook kijkt eindeloze rekken vol dozen pasta, dozen tandpasta, trays met honderden blikken tomatensoep, honderden flacons shampoo, rijen dik wc-papier waarop iedereen rustig zou kunnen slapen. Als deze vrouwen mannen waren geweest hadden ze met hun voorraadkasten, bunkers vol zekerheid, kunnen figureren in een uitzending over prepping. Nu denk je: extreme hoarders. ---><\/p>\n<p><!--- en dat het probleem van de goed gevulde database, behalve de moeilijk te bezweren angst om in de nabije toekomst mis te grijpen, bestaat uit het in bedwang houden van een systeem.---><\/p>\n<p><!--- Niet het blog schrijven maar het blog vertrouwen is het grootste probleem. ---><\/p>\n<p>Alice die in het konijnenhol valt en vol ongeloof om zich heen kijkt. Of ze valt heel langzaam of er is ongelooflijk veel te zien.<\/p>\n<p><!--- je hoeft niks te kunnen, dacht ik, de blogsoftware neemt alles uit handen, je zou achteraf wensen dat het moeilijker was, een rijbewijs halen bevredigt. ---><\/p>\n<p>In den beginne is er het lege invoerveld en een hartelijk welkom: &#8216;Hello world! Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!&#8217;<\/p>\n<p>Wie leest aanwijzingen? Je hoopt dat het vliegtuig niet crasht, dat het in de lucht blijft hangen als het wonder dat het is, flying backward. Je opent de doos en je bent blij met de puppy. Je speelt met de puppy. De puppy kwispelt. De puppy sleept een wc-rol door de woonkamer.<\/p>\n<p><!--- Je begint gewoon. ---><\/p>\n<p>Je had kunnen weten waaraan je begon. Het staat open en bloot in de allerleerste blogpost. Edit or delete. Edit or delete. Edit or delete.<\/p>\n<p>Een Shakespeariaanse vraag. Hamlet is een reeks monologen.<\/p>\n<p><!--- Beginnen wordt vaak makkelijk gemaakt. Dagelijks onderhoud is de les die bloggen leert. ---><\/p>\n<p><!--- In een liefdesrelatie weet je niet waar je aan begint. In het begin ben je verliefd. Je leest de aanwijzingen niet. ---><\/p>\n<p><!--- Overenthousiast heb je je in een avontuur gestort. Een blog is een levend wezen, een organisme dat groeit en aankoekt, het ontstaat. ---><\/p>\n<p>Wat bloggen moeilijk maakt, is dat je niet weet wat je aan het doen bent. Je zit er middenin. Het is proces.<\/p>\n<p><em>Shortly after I began producing Rebecca&#8217;s Pocket I noticed two side effects I had not expected. First, I discovered my own interests. I thought I knew what I was interested in, but after linking stories for a few months I could see that I was much more interested in science, archaeology, and issues of injustice than I had realized. More importantly, I began to value more highly my own point of view. In composing my link text every day I carefully considered my own opinions and ideas, and I began to feel that my perspective was unique and important. <small>\u2013 rebeccablood.net\/essays\/weblog_history.html<\/small><\/em><\/p>\n<p>Volgens Rebecca Blood hielp het lege veld van Blogger (blogsoftware) de opkomst van het dagboekachtige blog. Metafilter (blogsoftware) vereiste bijv. het invullen van drie velden: een url, een titel, commentaar. E\u00e9n groot leeg veld nodigt uit tot&#8230; elke gedachte, niet per se een link.<\/p>\n<p>Je ontdekt wat je zegt als je het daadwerkelijk zegt, niet zolang het in je hoofd zit, daarom bevredigt bloggen en is het frustrerend en is bloggen zelf \u00e9\u00e9n van de grootste problemen om bloggen vol te houden.<\/p>\n<p>Een blog is een levend wezen, een organisme dat groeit en aankoekt, een puppy die op het tapijt plast, die aan het touw trekt en de andere kant op wil. Soms wil je je blog tegen de muur gooien, het volgende moment ligt de puppy lekker warm op je voeten.<\/p>\n<p><!-- Bloggen is een praxis. --><\/p>\n<p>Waarom begin je aan iets?<br \/>\nJe weet niet wat er gebeurt als je begint.<\/p>\n<p>Jos\u00e9 Saramago begint op zijn 85e een blog.<br \/>\nUrsula K. Le Guin op haar 81e.<\/p>\n<p><!--- Een logboek logt de tijd, al kun je blogposts eenvoudig antedateren. Remote computing: je kon werken op afstand, en timesharing, sharing processing of one computer by more users. melih bilgil. history of the internet. Het web begint op 6 augustus 1991.---><\/p>\n<p>Het web begint op 21 januari 1991.<br \/>\nHet web begint in 1957.<\/p>\n<p>Het web heeft geen begin. Aan welke draad je ook trekt, het hele web trilt.<\/p>\n<p>Het begin is overal.<\/p>\n<p><!--- Een blog is weliswaar chronologisch gemaakt maar heeft \u2013 uiteindelijk \u2013 geen begin. ---><\/p>\n<p><!--- De blogger linkt. De blogger schrijft altijd (via...).---><\/p>\n<p><!--- Hij volgt het kruimelpad, een manier om niet te verdwalen op het web. Hij is op zoek naar related stories, maar ongeduldiger dan een essayist, luier. ---><\/p>\n<p><!--- Writing began around 3200 b.c. (via David Shields, Reality Hunger, Lorraine Adams, Almost famous, the rise of the 'nobody' memoir. ---><\/p>\n<p><!--- The earliest uses of writing were list-making and account-keeping. (via David Shields, Reality Hunger,  Mark Willis,  listening to the literacy events of a blind reader) ---><\/p>\n<p><!--- Voor 900 dollar boodschappen doen en slechts 5 dollar betalen. De bloedfanatieke bonnetjesverzamelaars van 'Extreme Couponing' kunnen dat. ---><\/p>\n<p><!--- While writing began around 3200 B.C., telling stories can be traced back only to Hindu sacred writings, known as the Veda, around 1400 B.C. Next came Homer's Iliad and Odyssey, in 800 B.C. Greece, clearly an epic, not a novel, but nonetheless a story, albeit one told in verse. The earliest manuscript of the Old Testament---rich in stories---dates to 150 B.C. Ancient novels beginning in the 1st century B.C. were either fantastic---Lucian's The Golden Ass tells of a man who turns into a donkey and back into a man---or implausible romantic adventures, such as Chariton's Chaereas and Callirhoe. ---><\/p>\n<p><!--- The first memoir appears around the same time as the ancient novels, but with different aims. Augustine, a worldly, psychologically complex man educated in Carthage and Rome, wrote the Confessions in the 4th century. He writes of stealing pears as a boy, bedding women as a young man, and other transgressions, chief among them his scorn for the Bible and Christ. His memoir addresses God, retelling his life through the prism of his newfound faith, reflecting on his sins, begging forgiveness. For centuries, this tradition---prayerful entreaty and inventory of sins---excused the vanity of writing about oneself.\nDuring the Renaissance, a hybrid memoir also came into view with a more nuanced relation to the divine. Montaigne's Essays of 1595 were not confessional. Nor were mathematician Pascal's Pensees of 1658. Pascal's famous wager---\"If God does not exist, one will lose nothing by believing in him, while if he does exist, one will lose everything by not believing\"---shows how Enlightenment skepticism had changed memoir's plot and purpose. Memoir was becoming an attempt to know not what one should know, but what one could know.\nBy the time of Rousseau's Confessions in 1782, the memoir had become a mimetic narrative; the plot as meandering as life, the reckoning with God, one of many reckonings. Ten years later, the first American memoir---Benjamin Franklin's---was published in Paris, and it brought still another innovation: humor. Franklin opens with the shrewd observation that memoir is an exercise in vanity, then goes on to disrupt centuries of false piety by writing, \"I scarce ever heard or saw the introductory words, \u0152Without vanity I may say,' &c., but some vain thing immediately followed. Most people dislike vanity in others, whatever share they have of it themselves; but I give it fair quarter wherever I meet with it, being persuaded that it is often productive of good to the possessor, and to others that are within his sphere of action; and therefore, in many cases, it would not be altogether absurd if a man were to thank God for his vanity among the other comforts of life.\" With the 1908 publication of Nietzsche's Ecce Homo: How One Becomes What One Is, memoir seemed to have expunged God for good.\nBoth genres, grossly simplified, move down the ladder of being in terms of subject matter: the divine, the powerful, the aristocrats, the everyman. But memoir, it seems to me, is still at an earlier stage compared to the novel. It is back there in the novel's 18th century. It's no longer in thrall to important personages and aristocrats. It has taken up with commoners. But unlike the novel of that period, it is still in a rather prissy place, despite all the protestations about its voyeuristic sexual revelation. No thieves allowed. No customers of streetwalkers. A memoir of a hypocrite---no way. The dominance of the psychotherapeutic has cornered memoir into childhoods, physical catastrophe, and mental affliction. Stuck with only narrative, memoir hasn't even approached the novel's mature abundance in which all conventions of storytelling are viable, all kinds of ordering of the chaos are acceptable. Memoir is a toddler of a genre. ---><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Schrijven begint in 3200 voor Christus. Ik heb tien schapen, die tien schapen zijn van mij, niet van jou. Het begon zoals iedereen zou kunnen beginnen: met lijsten, turven, boedelbeschrijvingen, boekhouden. Het web is een never-ending, ever-morphing, comic vision of life, een cartoonversie, alles blijft leven, zweven, in brokstukken, gaat hier dood, staat elders op.<a href=\"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/het-begin\/\" class=\"read-more\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[599,1780,1790],"tags":[1884,67,845,888,1795,190],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40990"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40990"}],"version-history":[{"count":120,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40990\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":61308,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40990\/revisions\/61308"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40990"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=40990"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=40990"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}