Ik heb een roman gelezen. Ik lees zelden romans, daarom vermeld ik het. Misschien blijkt deze gebeurtenis een kantelpunt, misschien lees ik op een dag Moby Dick, Don Quichot van La Mancha, Rayuela, alle boeken die Barber van de Pol ooit vertaald heeft. Op de eerste bladzijde staat een fragment dat ik wil onthouden. Het gaat over tijd. <\/p>\n
‘We live in time \u2013 it holds us and moulds us \u2013 but I’ve never felt I understood it very well. And I’m not referring to theories about how it bends and doubles back, or may exist elsewhere in parallel versions. No, I mean ordinary, everyday time, which clocks and watches assure us passes regularly: tick-tock, click-clock. Is there anything more plausible than a second hand? And yet it takes only the smallest pleasure or pain to teach us time’s malleability. Some emotions speed it up, others slow it down; occasionally, it seems to go missing \u2013 until the eventual point when it really does go missing, never to return.’ \u2013 The sense of an ending, Julian Barnes<\/small><\/p><\/blockquote>\n
Nu ik tijd heb om na te denken, denk ik na over wat iets is. Ik zoek definities die je niet in encyclopedie\u00ebn vindt. Dat is iets typisch vrouwelijks.<\/p>\n
‘Het verlangen naar kennis, die op het algemene is gericht, wordt weetgierigheid genoemd. Als dit verlangen is gericht op het concrete, noemen we het nieuwsgierigheid. Jongens zijn meestal weetgierig, meisjes nieuwsgierig \u2013 overigens in verbazingwekkende mate en met weerzinwekkende na\u00efviteit.’<\/p><\/blockquote>\n
Schopenhauer heeft gelijk.<\/p>\n
Ik heb het graag concreet en persoonlijk.
\nIk ben nieuwsgierig naar Julian Barnes die iets schrijft over tijd.
\nSchopenhauer die iets zegt over vrouwen.
\nIk moet wel een vrouw zijn.<\/p>\nMaar concreet.<\/p>\n
Zodra ik begin na te denken over iets, is dat bijna altijd ook meteen het begin van nadenken of ik het nog wil. Nadenken is een scheef startschot. Dit ding \u2013 elke dag een bericht \u2013 is behalve een vormgevangenis, ook een tijdvormgever. Het is fijn om elke dag een streepje op de muur te zetten (dichter bij het eind).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik heb een roman gelezen. Ik lees zelden romans, daarom vermeld ik het. Misschien blijkt deze gebeurtenis een kantelpunt, misschien lees ik op een dag Moby Dick, Don Quichot van La Mancha, Rayuela, alle boeken die Barber van de Pol ooit vertaald heeft. Op de eerste bladzijde staat een fragment dat ik wil onthouden. HetRead more »<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15,5],"tags":[662,663],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21746"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21746"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21746\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21746"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21746"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.imhd.nl\/log\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21746"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}