De moeilijkheden die je bij schrijven tegenkomt maken het zo’n goede metafoor voor leven. Hoe zeg je iets? Hoe doe je iets? Wat? Waarom?
De moeilijkheden die je tegenkomt op maandagochtend – oh, wat is schrijven moeilijk! is er zo eentje – maken leven tot een potentieel verhaal. Zeg iets. Doe iets. Ga op pad, zegt hoofdpersonage tegen zichzelf terwijl de kat haar vacht likt.

[Het gaat me niet om publiceren zegt ze met wie ik naar huis fiets, die om de hoek blijkt te wonen, sneeuw slaat in vlagen tegen ons gezicht. We werken nu vier maanden aan een boek. Voor die opgave sta ik ook. Het opgeven, dat idee opgeven, dat voor je het weet een andere helling afroetsjt. Ik voel me zo slecht dat het ongelooflijk is, dat ik het niet geloof.]

«