Claire Harvey schildert figuurtjes op tape. Meestal gebruikt ze twee stukjes tape, eentje voor het figuurtje en eentje waar het figuurtje op staat. De figuurtjes zijn vaak alleen en op de rug gezien. Misschien houdt Claire Harvey er niet van om gezichten te schilderen, misschien leiden gezichten teveel af, of misschien kan ze geen gezichten schilderen, maar die laatste gedachte moet ik meteen weer verwerpen, alles is zo precies tot op de vierkante centimeter gedetailleerd: Claire Harvey kan schilderen wat ze wil. Hoe vaak kan Claire Harvey deze expositie opnieuw ophangen? Ik gebruik thuis ook wel eens Scotch tape om een landkaart op de muur te plakken, of een poster van Jacoba van Heemskerck, maar die vallen vrij snel weer naar beneden. Ongetwijfeld is het anders voor stukjes tape als ze alleen hun eigen gewicht hoeven dragen. Onderstebovengeblazen door een liedje dat Claire Harvey zong maar dat mijn fototoestelletje niet goed kon opnemen. Graag had ik dat muziekje onder deze pagina gezet. Dan kon je horen dat softness en tenderness en aandacht en precizie aan Claire Harvey kleven en niet alleen aan de minutieuze installaties en minimensjes.